DIGITAAL IENMANSTYDSKRIFT ORANZJERY DE KOPSPIKER

seedyksterfeartfisk.web-log.nl

Change of plans. It nije webloch is te finen op www.seedyksterfeartfisk.web-log.nl. It punt.nl loch wol allinnich foto's ha dy't ûnder de 90 kB binne. No ja sis.

Omrin liegt, media zwijgen, stichting spreekt

(bron: www.afvalovennee.nl)

De stichting afvalovenNee! heeft alle gemeenteraden in Friesland schriftelijk gewaarschuwd voor de brief die Omrin naar de aandeelhouders heeft gestuurd. Naar aanleiding van het opstappen van Dongeradeel en Dantumadeel zag Omrin zich genoodzaakt om de aandeelhoudende gemeenten een reactie te sturen waarin de afvaltarieven als een hype worden afgeschilderd. Omrin sust de gemeenten dat de tarieven die momenteel in Nederland gehanteerd worden niet ver af liggen met de prijzen die Omrin zal gaan hanteren, zodra de oven in gebruik wordt genomen. Dat zou op zijn vroegst april 2011 zijn, maar dit is nog lang niet zeker, gezien alle juridische procedures die al zijn, en nog worden aangespannen.

Bij Omrin wordt momenteel nog een tarief van 132 euro per ton gehanteerd. Als de oven in gebruik wordt genomen zal dit 109 euro per ton zijn. Dit is een zogenaamd “all-in tarief”, inclusief transport en overige kosten. Omrin laat niet weten welk “poorttarief” zij hanteren. Dit is het tarief zonder transport en overige kosten.

Stichting afvalovenNee! heeft beslag kunnen leggen op de feitelijke cijfers die bij andere gemeenten van toepassing (zullen) zijn. En dat ziet er in verhouding met de tarieven van Omrin heel anders uit:

- De gemeente Den Haag zal 10 jaar lang voor de verwerking van haar afval 60 euro per ton betalen. Het poorttarief is 48 euro per ton. Hierbij komen 12 euro per ton bij aan transport en andere kosten

- De gemeente Utrecht zal 10 jaar lang voor de verwerking van haar afval 52 euro per ton betalen. Het poorttarief is 40 euro per ton. Hierbij komen 12 euro per ton aan transport en andere kosten bij.

- De gemeente Arnhem zal 10 jaar lang voor de verwerking van haar afval 70 euro per ton betalen. Het poorttarief is 55 euro per ton. Hierbij komen 15 euro per ton aan transport en andere kosten bij

- Deelnemende gemeenten van HVC betalen nu nog een uiteindelijk bedrag van 83 euro per ton. Het poorttarief is 79 euro per ton. Hierbij komen 14 euro per ton aan transport en andere kosten bij. Maar 10 euro per ton gaat hier weer vanaf in de vorm van garantieprovisie en/of dividend. HVC overweegt momenteel om haar verwerkingskosten te verlagen.

- De deelgemeenten van Amsterdam betalen 60 / 65 euro per ton voor de verwerking van het huisvuil. Verdere gegevens ontbreken.

De stichting afvalovenNee! vindt dat Omrin de zaken veel te mooi voorspiegelt en de gemeenten hierdoor op een verkeerd been zet. Omrin onderbouwt nooit cijfers en doet voorkomen alsof de informatie die Omrin verstrekt juist is. Het integendeel is waar. Omrin bouwt een onnodige afvaloven die te vervuilend is, veel te duur is en op een niet te verklaren locatie, namelijk aan de rand van de Waddenzee komt. En sinds kort weten we dat daaraan toevoegd kan worden dat Omrin de hoogste tarieven hanteert die je in de markt tegenkomt.

Rituelen

www.flickr.com/photos/abedevries

De Reve-middei, of it ferbaljen fan de moraal

As my de ôfrûne wiken ien ding dúdlik makke hawwe, dan is it wol de grutte populariteit ek by ynternetbrûkers yn Fryslân fan it anything goes-prinsipe. Elk ûnderskied tusken wat wy yn it worldwide-jiskefet wol of net ‘meitsje kinne’, is foetsy. Nitelje, provosearje, útlokke, misledigje, hune, rabje: foar it each dat net langer as in pear tellen sjocht, is it allegear itselde en lead om âld izer. It is ommers allegear ‘skellerij’ en ien pot nat. De iene helte beskôget sokke skriuwerij as amusemint en gniist him de bûsen út. De oare helte tinkt, it sil wol, en surft fierder.

.

Dat der yn dizze anargy hiele ferfelende saken plakfine kinne, en dat minsken dêrtroch raar yn ’e knipe komme kinne, dêr wurdt leaver net by stilstien. Want dat soe belutsenens freegje, net allinnich by de ynternetcommunity dy’t men folget en dêr’t men part fan is, mar ek by it fraachstik fan de grinzen oan de anything goes-wrâld. De grutte frijheid op ynternet is sawol in segen as in flok. Wa’t dat werkent, sil links- of rjochtsom syn posysje bepale moatte as it op syn eigen dielnimmen oan dy wrâld oankomt. De praktyk wiist út dat in protte minsken flechtsje foar it fraachstik en leafst weidûke foar de ûntrêstiging troch de moraal.

.

In literêr ynternetblêd as ensafh linkt like maklik nei in loch oer in slagge jûn fan It Literêr Sirkwy as nei in bydrage wêryn’t minsken op ûndúdlike grûnen foar rassist of faksist útmakke wurde. Wat de eigen rol yn it úttekenjen fan de grinzen oanbelanget, is de ambysje blykber beheind. Of eins: dy eigen rol is der net.

.

Wa’t him tekoart dien fielt, op hokfoar wize ek, mei bêst raar om him hinne slaan. Dat is gewoan, dat wurdt sels ferwachte. Goed sa! De earste de bêste fertochte dy’t yn byld komt, moat dea. Firtueel sprutsen dan fansels. En elkenien dy’t mei dy fertochte anneks is, moat ek dea. Smulle. Mar as de fertochte net dalik mei de poatsjes omheech lizzen giet op it him oanwiisde en bemetten plak, dan is de lol der foar de bûtenwacht al dalik wer ôf – dan is it ommers ‘skellerij’ en surfe wy mei syn allen mar gau wer fierder.

.

Want wa binne wy om út te meitsjen wat al of net troch de mesken kin? Wat sille wy ús bekroadzje om it ferskil tusken in isolearre mislediging en in wikenlange haat- en smaadkampanje?

.

Sjoernalist Jaap Hellinga is in typysk foarbyld, mei syn opinystikje juster yn ’e LC. Hellinga is net werklik ynteressearre yn syn ûnderwerp en weaget him - skjinne hannen as syn rykste besit - dus ek net oan in morele skôging. ‘Dit ging lang over en weer’, skriuwt er, wylst elkenien neigean kin dat soks nearne op slacht. It soe gean om in ‘zoekgeraakt manuscript’, skriuwt er. Hy hat der domwei neat fan begrepen, mar koe de oanstriid om in stikje te meitsjen net wjerstean.

.

Dat leit oars by de foarsitter fan It Skriuwersboun, Koos Tiemersma (www.froonakker.nl). Dochs rint ek hy och sa maklik oan in tal saken foarby en jout dêrmei, sûnder it sels te wollen, oan dat er it dreech fynt om syn koerts te bepalen. Op ien punt hat er grut gelyk: syn pleit foar iepenheid as it oer de organisaasje fan de Reve-middei giet, is wolkom. “De ferantwurdlikens leit, dat mei dúdlik wêze, by it bestjoer fan de Gerben Rypma Stifting,” skriuwt er. “Dat wol net sizze dat dêr it idee weikomt en sko Mous fansiden, it kin likegoed, sûnder fierder nammen te neamen, in oar wêze. Wa hat dat flikt? En nijsgjirriger: wêrom?”

.

Wat ik fan Tiemersma net begryp, is dat er wol wit dat it hjir om Gerrit Breteler giet, mar dat er dy namme net doart te neamen. En ek Breteler wit wol dat it om Breteler giet, mar dy hâldt him leaver stil. En wêr is dêr yn 'e Dongeradelen dan de moraal bleaun? Lykwols, hoe’t yn Tiemersma syn eagen it freegjen nei goed en kwea yn dizzen ta de rol fan Breteler beheind bliuwe kin, soe ik wol graach witte wolle. Fan him meie minsken dy’t har beneidiele fiele, ommers bêst om harren hinne slaan. Hoe raar se slaan en hoe fier ûnder elk peil de oanslaggen binne, dat makket him net sa folle út. As it oars is, moat er it mar sizze.

.

Salang't de moraal derút ferballe bliuwt, is it dea tij yn de anything goes-wrâld. O paradoks: wat ûntrêstiget, is dat nimmen him ûntrêstige fielt.

.

Heifetz Plays Paganini

De kriten fan de Elzas

Ik liet dy La Petite Pierre sjen, de breidsskat fan har wâld, in himel oan tûken berne,

De flecht fan har fûgels dy’t op oare fûgels jeie,

It twaris libjend blommemoal ûnder it fjoer fan blommen,

In toer jinsen omhegen hyst allyk in pirateflagge,

De mar dy’t wer widze waard fan ’e mûne, de sliep fan in lyts bern.

Dêr’t myn sniegurdle my altefolle beneare,

Under de kape fan in rots fol kraaiepjukkels,

Liet ik de winterneed farre.

Hjoed leaven wy elkoar sûnder takomst en sûnder mear,

Fjurrich of skruten, ferskillend mar tegearre,

Weikeard fan ’e stjerren, dy’t altyd fleane sûnder oait oan te kommen.

It skip set koerts nei de hege blêdesee.

Alle ljochten binne dôve as it ús oan board nimt.

Al foar de iere moarn steane wy yn syn tebinnenbringen.

Hy hoede ús bernetiid, joech ús gouden jierren brea,

De oanroppene, de gast mei ús op reis, salang’t wy leauwe yn syn wierheid.

.

.

(René Char; oersetting Abe de Vries)

Lang libje!

.

Dit lân is mar in geastlike winsk, in tsjin-grêf.

Yn myn lân nimme se de mylde bewizen fan ’e maityd foar kar,

De skovel klaaide fûgels boppe de fiere doelen.

De wierheid wachtet op it moarnsljocht njonken in kears.

It finsterglês is ferskiere. Wat makket it wa’t wach is út.

Yn myn lân stelle se de oandiene man gjin fragen.

Gjin lilkaardige skaden falle op it kantele boat.

In heal wolkom is frjemd yn myn lân.

Se liene allinnich wat se mei in tajefte weromjaan kinne.

Blêden, in protte blêden ha de beammen fan myn lân.

De tûken ha it frij en draach gjin fruchten.

Der is gjin betrouwen yn de oprjochtens fan de oerwinner.

Yn myn lân sizze se tankewol.

.

.

(René Char)

Perlman - Vivaldi, Concerto in A-min., Op. 3, diel 6

Vivaldi yn Voorburg

Vergunning voor Harlinger afvaloven had niet mogen worden verleend

(tekst: statenfractie GrienLinks)

Gaten tussen antwoorden Gedeputeerde Staten en feiten rondom afvaloven

GrienLinks wil absolute helderheid bij evaluatie

De GrienLinks Statenfractie volgt de ontwikkelingen rond de Reststoffen Energie Centrale in Harlingen al vanaf 2007 kritisch. Het laatste jaar rijzen er bij onze fractie met name vragen over de wijze waarop het College van Gedeputeerde Staten omgaat met informatie naar burgers en Provinciale Staten. Antwoorden van het College op vragen van GrienLinks blijven onbevredigend. En daarnaast blijkt, dat feiten en documenten de antwoorden van GS tegenspreken. GrienLinks wil absolute duidelijkheid bij de evaluatie die het College gaat opstellen.

Kernpunt van onze vragen is altijd geweest dat we willen weten waar het College zich baseert bij de ongegrondverklaring van enkele zienswijzen op de beschikking REC. Er werd in die zienswijzen gesteld dat de verspreidingsberekeningen niet juist zijn en dat de emissienormen niet haalbaar zijn. Het College wijst de zienswijze af op grond van externe toetsing door twee ter zake deskundige externe bureaus. Logischerwijs wilden de burgers die de zienswijzen indienden, die toetsing ook wel eens zien. Maar dat weigerde het College. Vervolgens heeft de GrienLinks fractie in maart 2009 aan het College gevraagd of ze die toetsing toch openbaar wilden maken. Ook dat weigerde het College.

Eerst stelde het college dat de toetsing en die berekeningen vervat zitten in e-mails met bijlagen en persoonlijke beleidsopvattingen. Later zegt het College dat één bureau, Witteveen en Bos, de verspreidingsberekeningen wel geverifieerd hebben maar niet op papier gezet. Pas na herhaalde schriftelijke vragen én een WOB (Wet Openbaarheid Bestuur) door drie politieke partijen heeft het College het bureau Witteveen en Bos gevraagd die berekeningen alsnog op papier te zetten. Helaas was de opdracht blijkbaar maar beperkt, want de openbaar gemaakte berekeningen betreffen alleen het component ‘geur’ en is bijvoorbeeld de windmolen als verstorend object in de verspreiding niet meegerekend.

Onze conclusie is dan ook dat er ten tijde van de aanvraag van Omrin misschien wel getoetst is, maar het College dit dan niet openbaar wil maken. Of er is niet getoetst. Maar waar heeft het College zich dan op gebaseerd bij de ongegrondverklaring van de zienswijzen? En hoe heeft het College de vergunning af kunnen geven als er geen toetsingen zijn van de berekeningen van Omrin?

Opvallend is daarnaast dat in de antwoorden van GS op onze vragen, er nog maar sprake is van één bureau, namelijk bureau Witteveen en Bos. Het bureau Royal Haskoning is verdwenen. Er wordt in de antwoorden van GS op onze vragen nergens gerefereerd aan toetsingen of zelfs maar e-mails van Royal Haskoning. Ook in gesprekken met het adviesorgaan van de Raad van State (de hoogste rechter bij milieuvergunningen) – de StAB - stelt het College dat het door twee bureaus is bijgestaan; Royal Haskoning en Witteveen + Bos. Maar, zeggen vertegenwoordigers van het College tegen de Stab: “Door genoemde bureaus zijn geen rapportages opgesteld”. Dit kan worden teruggelezen op pagina 43 van het rapport van de StAB uit juli 2009.

Maar inmiddels hebben we in de lijst van stukken die door GS (als gevolg van het WOB verzoek van de politieke partijen) op 20 augustus 2009 openbaar zijn gemaakt wel degelijk een rapport van Royal Haskoning aangetroffen, een ‘definitief rapport’ van 27 juni 2008. En let op: dit rapport is zeer kritisch over o.a. de compleetheid van de aanvraag van Omrin, de controleerbaarheid van het rendement van de centrale en vooral over de emissies en de toetsing ervan. Royal Haskoning stelt in dat rapport dat de vergunning niet op deze manier verleend kan worden. Uit de lijst met openbare stukken blijkt niet dat zij op die mening terug zijn gekomen. Op 20 augustus 2008 verleent GS vervolgens de vergunning aan Omrin voor de REC. Wij kunnen uit de informatie van GS niet herleiden waar GS zich daarbij op gebaseerd heeft.

Provinciale Staten moeten Gedeputeerde Staten kunnen controleren. En nog belangrijker: de inwoners van Fryslân moeten de provinciale overheid kunnen vertrouwen. Daarbij moeten de feiten en wat het College zegt, elkaar niet tegenspreken. Daarom wil GrienLinks absolute duidelijkheid bij de evaluatie die het College gaat opstellen.

Irona Groeneveld
Fractievoorzitter GrienLinks statenfractie